Hayatımdan Dip Notlar..

bana sarılmadan uyuduğunda

2011-12-04T11:03:00.002+14:00

Biliyor muydun bana sarılmadan uyuduğun geceler

rüyaların kırgın gelirdi uykularına..

Sen bana sarılmadığında melekler küsüp giderdi masum yanlarından.

Ellerin üşürdü, karlar yağardı üzerine bana sarılmadığın gecelerde..

Gözlerin yorgun uyanırdı yeni güne, söyleyemezdin..

Bana sarılmadan uyuduğun gecelerde yıldızlar zor tutunurdu gökyüzünde

Rüzgar inlerdi de sen duymazdın.

Biliyor muydun bana sarılmadan uyuduğun geceler

ben hiç uyumazdım yanı başında.

Sen bana sarılmadığında küserdi gecem gözlerime..

Twitter

2011-12-04T02:24:00.002+14:00

https://twitter.com/MaydanozSurat

Twitter

2011-12-04T02:24:00.000+14:00

https://twitter.com/MaydanozSurat

Olmuyor..

2011-12-04T02:04:00.002+14:00

Her yeri darmadağın etmek istiyorum. Canımı yakan herşeyi silip atmak istiyorum hayatımdan. En çokta haksız yere sarfedilen laflar gelip oturuyor içime. Haketmedikleri yoruyor insanı. Üstelik en yakınından duyduğunda bunlar intihar senaryosu gibi ürkütüyor insanı. Keşke herşey bir şarkıyı dinleyip sıkılınca kapatmak kadar kolay olsa. Olmuyor...

En hassas davranışları, en güzel sözcükleri duymak istediğim insanlar beni en çok yaralayanlar oluyor hep. Bir demet çiçek beklerken düğüm düğüm boğazıma kilitlenen dikenler saçılıyor içime. Dost acı söyler lafı var ya hayır o öyle değil. Dost söylemeli ama tatlı tatlı söylemeli. Acıtan dostu ne yapayım. Dost iyiliştirmek için yanındadır. Daha güzeli görebilmek için el ele tutuşur insanlar.

Olmuyor..

zamana aldırmadan..

2011-09-27T03:54:00.002+14:00

Olan bitene bakıyorum durup sakince.. Dönem değerlendirmesi diyebilirim belki bu yaptığıma. Olaylar öyle seri şekilde gelişip, öyle hızlı akmış ki yer yer sürüklenmişim. Duygularım mantığıma yön vermiş bazen, genellikle de öfkeme yenilip büyük adımlar atmışım. En çokta fevri çıkışlarımdan duyduğum pişmanlıklar var. Bilmem belki pişmanlık değildir. Kararsızlıklarım da var avuçlarımda. Hepsini harman edip sonra eşeliyorum iyi bişeyler bulup çıkarmak için..İnsanın kafasının rahat olması için mutlak yalzılığa mı kapılması gerekiyor bilinmez ama insanlar açık olamadıkça çözülebilecek sorunlar bile büyüyüp içinden çıkılmaz boyutlara varıyor. Bahsettiğim açık olma konusu elbette benim de becerebildiğim birşey değil. Ama en azından cevabını veremeyeceğim hiçbir çıkmazım yok. Yaptığım herşeyin bir karşılığı var bende..

Bunlardan başka bir çocuk var hani şu uykuya beraber daldığımız. Hani şu bedenimi bi türlü paylaşamadığımız.. Onu istemiyorum bu aralar. Gitsin istiyorum. Bu kadını bıraksın. Ama gitmiyor. Söylediğine göre ben istediğim için kalmak zorundaymış. Başa çıkamıyorum, sanırım onunla kendimi sahipsiz bir boşluktan kurtarıyorum. Kendimi onunla sevdiriyorum, ısıtıyorum. Sadece bunlar değil en çokta korkutuyorum. Onun korkularına sahip çıkıp kendime tarifsiz acılar yaşatıyorum. Terketse olacak, terketmiyor......

Şimdilik bu kadar ama daha sık yazmaya çalışacağım..

çelimsiz

2011-08-09T11:53:00.003+14:00

O aslında önemli değildir. Önemli olan yüklediğim anlamlar, verdiğim değer, düşlediğim hayallerdir. Hani şu klasik, herşeyi tek insandan bekleme senaryosu. Çok bencilce biliyorum. Ama bu isteyip kurgulanarak yapılan bir durum değil. Tıpkı sevdikçe öldürmek gibi.. Neticede acı çeken yine ben olurum. Yastığın diğer yanı doluyken uyku girer gözlerime yada o tanıdık sokaklarda elim onun avucunda olmadan yürümek istemem.. Oysa farklı hayatlardan bahseder. Özgür ilişkilerden.. Benim içime sinmez, onun içine benim yüreğim sığmaz..

sana ulasmak

2011-05-03T21:41:00.002+14:00

uzun ışıksız anlar.. Bir umut yollasam gözlerimden yüreğine günler sonra belki düşerdi . Öyle zordu yağmurlarında ıslanmak, fikirlerinde sorular, cümleler bulmak. Oysa bir kadından bekleyebileceğin her duygu vardı sana açtığım ahşap evlerde. Bulutlar bile kokumu taşırdı sen baksan rüzgara.

karmasık

2011-04-23T00:15:00.003+14:00

Küçük prenses uyandı, kavradı. Suçlu olmaktan yoruldu. Ne yapacağını bilmiyor..

Mutlulugun formulü

2011-04-16T04:15:00.001+14:00

Kendi kendini kandırmanın huzuruyla bir parça paçavraya, bir deri çantaya hapsediyordum yine ruhumun aradığı o umudu. Farkına varana kadar yeterdi bu bana. Nitekim alışkanlıkların tanıdık kokuları arasında yolumu gözlerim kapalı bulmayı meziyet edinmişken kendime, dünya hallerini bahane edebilirdim. Ağaç diplerine işeyen köpeklere benziyordum gün geçtikçe.. Karnımı doyurup, bana ayrılan o yumuşak koltuğa kıvrılırken mutluluğun formülünü bu zannederek uykuya dalabiliyordum..

Korkak

2011-04-10T03:49:00.003+14:00

Korkağın tekiyim. Üstelik herşeyden..
Karanlıktan, yalnızlıktan, gürültüden, sessizlikten,
çiçeğin içinden çıkma ihtimali yüksek arıdan,
hastalıktan, gece tuvelete gitmekten...............
Buna rağmen kendimi ifade etmekten
pek korkmadığım da bi gerçek.
Öyle ki düşüncelerimden bile
korkuyorum kimi zaman..

basit aslıda..

2011-04-09T02:01:00.002+14:00

O kadar da derin olmadığının farkındayım. Küçük oyunlarla beslenen ruhsuz, anlamsız, zavallı öykülerimiz var. Koskocaman, arsız isteklerimiz doyumsuz maneviyatlarımız, isyana hazır yetersiz fikirlerimiz.. Herkesin kendini önemsiz ve ısrarla farklı hissettiği olağan topluluklarız.

Öylesine yürüdüğümüz sokaklar var. Öylesine benimsediğimiz yaşamlar.. Bazen hırslar, aşklar, dostluklar ama genelde hep mutsuzluklarımız var. Belki de en büyük ortak noktamız değil mi? Bazıları biraz, bazılarımız çok ama evet bu yönümüz sık sık ortak.. Ama bu kadar boş ve anlamsızken bile yine de en çok sevilen sensin yaşamak..

Akçay Kordon

2011-04-09T01:54:00.005+14:00

Birbirlerinin farkında olmamayı seçmiş insanlardık sokaklarda. Adımlarımız her nefeste geride bırakmak istediklerimizden daha uzağa götürürken bizi geri döneceğimizi unuturduk, ışıltılı tezgahlara ilişirken gözlerimiz.

Defalarca gördüğümüz esnaf yüzleri birbirine bağlı bir bütünün mecburi belki de kimisi gönüllü birer parçalarıydı. Bir bardak demli çay, bir nefes yosun, ılık bir güneş ışığı, kalabalık insanlar arasında en az onlar kadar tanıdık kediler.. O balı renkli tüyleri her geldiğimde görürüm, turuncu masa örtülü çay bahçesinin, mor menekşeleri arasında.. Gözlerim denize koşarken bir topuklu ayakkabı sesinin peşinden sürüklenir zihnimin meraklı kıpırtıları ve tanıdık bir sohbet akıp gider dudaklarımızın arasından.. Akçay kordon hep aynı olsa d; iyot kokusunu her gidişimizde ilk kez koklar gibi...

2011-04-09T01:51:00.002+14:00

Dokunmadan sevişmek gerçekti
ve gözlerin buluştuğunda ruhumla
yaşamak her zamankinden daha güzeldi..

2011-04-06T06:33:00.006+14:00

İyiyim.. Sadece biraz daha fazla uyku, hiçte fena olmazdı. Son zamanlarda evimde daha fazla zaman geçirmek istiyorum ama malesef hemencecik gece çöküyor. Filmler izlemek istiyorum, kitaplar okumak, şehirler görmek bazende modaya dair herşeyi satın almak istiyorum. İstiyorum da tüm bunlar için tüm gün çalışmak, para kazanmak, yorulmak ve elbette yıpranmak gerekiyor. Hayatta herkes bazıları kadar şanslı olamıyor malesef. Kimbilir belki şans değildir. Ulaşılamayan herşey cazip geliyor insana. Belki sahip olunduğunda bu kadar anlamlı olmuyordur..

Olsun yine de zengin olma deneyimini her insan yaşasa fena mı olurdu?

2011-03-31T23:55:00.001+14:00

kumbaraya bir suratsız gün daha..hooooppp

2011-03-25T04:11:00.002+14:00

çirkin olsam da bazen
senin yüzünden hayat
..

yetmez

2011-03-12T03:41:00.002+14:00

Hayat ne kadar acıtırsa, o kadar savrulacak kanayan ruhum. Islak dudakların iyileştirmeye yetmeyecek derin yaralarımı. Ne kadar derine bakarsan bak göremeyecek gözlerin. Anlamak yetmeyecek, ellerimden yüreğime ulaşmana.

Krlgn...

2011-03-09T23:39:00.002+14:00

kırılgan bir çocuğum ben,yüreğim cam kırığı!bütün duygulardan önce öğrendim ayrılığı...saldrgan diyorlar bana oysa kırılganm ben!gözyaşlarım mücevher,saklıyorum herkesten!ürküyorlar gözümdeki ateşten, ürküyorlar dilimdeki zehirden,ürküyorlar o dur durak bilmeyen gözü kara cesaretımden!diyorlar:bir yanı sarp uçurum bir yanı çılgın dağ dorugu!oysa böyle yapmasam ben nasıl korurum içimdeki çocuğu?bir yanım çılgın nar ağacı bir yanım buz sarayı..

kalbim

2011-03-02T01:30:00.001+14:00

Kalbim bazen göğüs kafesimi yakıyor, anlatamıyorum.. Ağlasam olacak ama o kadar fazla ki herşey hangi birine karar veremiyorum. Susmayı öğreniyorum. Suskunluklarıma resimler çizmeyi öğreniyorum. O orda, şu şurda sonra hava kararıyor. Elektrik düğmesine basamayacak kadar iki boyutlu ve küçük hissediyorum kendimi. Oysa tenimin altındaki tüm damarları duyumsuyorum, bunu yalnızca ben biliyorum. Anlatmak istediğimde tuhaf bir gülümseme gelip oturuyor göz çukurlarıma. Yüzüm benden habersiz, anlatamıyorum. Anlamasınlar diye savaşıyorum gözlerimle...

Hayat Mutsuzluklar armağan ediyor zaman zaman.. Özel olmayan günlerde beliren yalnızlıklarımla kutluyorum garip sessizlikleri. Çiçekler dökülüyor saçlarımdan, kurutulmuş, kokusu alınmış çiçekler. Gülümseyecek gibi oluyorum hani sadece bana özelmiş gibi hissetmenin eşiğinde, biri haber bültenlerine ayarlıyor gökyüzünün rengini.. Kimse duymadan, koşup gidiyorum yağmurlu gözlerime..İçimin biçimsiz kıvrımlarında korkularımla yüzleşmeye çalışıyorum. Çok kalabalıklar, başedemiyorum...

Özel..

2011-02-08T03:58:00.004+14:00

içinden uçarak geçtiğim beyaz bulutlarım var..

gri

2011-02-08T03:57:00.000+14:00

Bir sabah.. Apartmanlar arkasından gökyüzü ve bizler, yargısı sorgulanamayan adalete
teslimiyet içindeyiz. Tanımadığımız fikirler içimizde, biçimsiz karamsarlıklar peşindeyiz. Biz, böyle hepimiz, sabaha karşı her gün, bir ormana bırakılmış karanlıkta çürümekteyiz. Renklerin isimleri ezberimizde; yeşil, mor, kırmızı.. yıkıntılarımızsa sadece kirli gri..

Kendimi Affetmek mi? Mümkün Degil..

2011-02-08T03:51:00.003+14:00

Kendimi affetmeyi beceremiyorum sonra.. Kendimi kimsesiz bırakmaya doyamıyorum. Mazeretlerime inanmıyorum, yargılıyorum.. Sonra yine o tanıdık gözyaşları, içli şarkılar.. Bir de o elimden hiç düşürmediğim bir kaç oyuncak.. Bir çocuk sesi çıkıyor içimden ama aynada yüzüme bir kadın bakıyor. Gırtlağımda haykırıyor o öfkeli kalabalığım ve sonra bir otobüs camından izliyorum yüzümü, yollara savurup, unutmayı diliyorum. Nefesimde dualar..

2011-02-08T03:51:00.001+14:00

Bir çaresiz hayat öyküsü diyelim benim bu yazacaklarıma. Kırılgan, biçimsiz, muhtaç bir kaç duyguyu anlatsın. Hayalkırıklıklarının ağırlığına dayanamayıp gözyaşlarından medet uman; acizliğinden, bir ölçek sevgi, yarım gülüşlük şevkat için yüreğindeki yaraları, dizi kanayan bir çocuk kadar masumca unutmayı seçen, o aptal kızı anlatsın bu öykü.. Ağız dolusu laflar işitsin ve bir hücre karanlığına hapsedilsin zaman zaman... Öyle savunmasız, öfkeli..Yenilmiş..

Kendime güvenemiyorum. O kadar acizim o kadar muhtacım ki şevkate.. Gözyaşlarım kirpiklerimin dibinde asılı duruyor sanki, her an bir intiharın eşiğindeler. Sırayla katlediyorum hepsini , üstelik gözlerimin etrafında çoğalan çizgilere aldırmadan..

2010-12-24T00:34:00.003+14:00

Counter Strike'a saplandım yazı filan yazamıyorum!

yarın olmasa.

2010-12-16T23:08:00.002+14:00

Doyumsuzca yaşamakla, kurallarına göre oynamak arasında seçim yapamıyorum.
Sonunu düşünmeden yürüyebilecek kadar cesur olsa insan, hangi uçurumlardan bırakırdı kendini rüzgara? Daha kişisel düşünürsem, hangi uçurumların yamacında bulurdum kendimi acaba? Günah olan, yasak olan herşeyi yapabilirdim sanırım. Kaybetme korkusu olmadan, yarına uyanmanın telaşından uzak, biraz delilik hücrelerimde ve heyecanın o tatlı sıcaklığı bedenimdeyken yaralarımı umursar mıydım?

kendimi öldürmek

2010-11-25T23:28:00.006+14:00

Ordan.. Burdan..
Çokça kendimden konuşmak istiyorum.
Tüm benli cümlelerimle tüm bencil benliklerimle..
Bir şansım daha olsun istiyorum, olmayacak biliyorum.
Cinayet işlemiş gibi hissediyorum,
maktül benmişim gibi ağlıyorum..

2010-10-18T21:38:00.008+14:00

Anlaşılmaz, kaprisli, terkedilmiş sesler duyuyorum.
Bekliyorum yakınlaşmasını
Kıpırtısız, hissiz öylece..
Hırçın gürültüsüyle susuyor gözleri..

Eski

2010-10-18T21:37:00.005+14:00

bazı şehirlerde bıraktığımız
ensest öyküler girer rüyalarımıza
nefeslerimiz sıklaşır ve demli
düşünceleri ezber ezber eder sabahlarımız
neyse ki geçmiş dönülmesi imkansız yollar gibidir
çoktan seçmişizdir kartlarımızı
karanlık bir bilinçaltında
umursamadan unutulur o eski renkler..

Sen&Ben

2010-10-18T21:37:00.004+14:00

konuşmadığımız yeminlerimiz vardı bizim,
dillendirmeden ikimizin de bildiği
sonra kendi kendime kabul ettirdiğim
sadakat sözlerim vardı
bakışlarındaki ihanetlere yenik
sıradanlaştırdığın sadakatsizliklerin
kırıp geçirir gönlümün masum kuşlarını
bile bile küstürür sevgimin kırık kanatlarını
Arsız hallerinle yürürsün yollar boyu
ve elimi avuçlarına alır unutkan ruhun
bilmezden gelirsin yeniden seni sevmediğim zamanları, o anları
Tek çatının basık duvarlarında
Ayrı dünyalar doğururum sessizliklerimizden
içinde sen elbette olmazsın..

2010-10-18T21:36:00.001+14:00

Bir kaç kelime seçip en özelinden
uygunsuz cümleler kurmalı
edepli noktalar virgüller çıksın
devrik haller yüklemi düşman etsin özneye
bir kaçta fikrime münhasır isyan olsun
olsun ki fiillerin hatrı kalmasın
bir de konu seçmeli ama
neyse onu da benim için dünya bulsun..

adı hayat

2010-10-18T21:35:00.001+14:00

Bazen lezzetli bir meyve tabağı gibisin
Bazen dramanın diplerinde ağlıyorum
Yerimi biliyorum ama olur ya içim sıkılıyor..
Durdurup herşeyi, o bildiğim yere koşuyorum.
Nefes nefese koşuyorum
Beklemek, dinlenmek yok
Sesim kendime duyurana kadar kendini
Gidiyorum, dönüşüm her defasında
Bir aptalın rüyası gibi inanması zor
Ama kimsesiz ,mecburen..
Hani zaman zaman soruyorum ya
Merak ettiklerimi
Bu da o sorulardan biri..
Biliyorum duyduğunu beni affet!
Yetersizliğimi affet korkuyorum..

2010-09-30T03:44:00.001+14:00

yüzüme bakmadı
yüzüne bakmadım
ama yanımdan geçerken
rüzgarını hissetmek
o kadar güzeldi ki.

hayat adı.

2010-09-30T03:38:00.004+14:00

seçerken kararsız kalırsan
O,senin yerine yapıyor seçimleri..
ondan kurtulmanın tek yolu
kendinden vazgeçebilmek..

siz

2010-09-17T03:36:00.004+14:00

Biçimsiz samimiyetleriniz vardı.
kaprisli tövbelerinize yenik düştüler..
hayatlar vardı girip hesapsızca çıkıp gidebildiğiniz
elde etmek, sahip olmak bilinçsiz hırslarınızdandı
hep siz kazandınız..
bedeller ödediniz, küstünüz, ortadaki sebeplerle yetinmediniz
mazeretler bulup buluşturup ağlayacak omuzlar aradınız..
Sizce masum muydunuz? Evet sizce masumdunuz..

2010-09-15T01:56:00.002+14:00

ki ben; senin ilkokul yıllarında durmadan yere düşürdüğün kurşun kalem gibiyim. dışı sapasağlam, içi paramparça... [cemal süreya]

zeytin ağacı

2010-07-31T00:14:00.002+14:00

Tüm zırhlarını, silahlarını almış bekliyor hayat.
Neye, kime güvensin bilmiyor kuşlar. Zehirli çıkabiliyor zira bir avuç içi yem.
Çocukken dikilen fidanlar boy vermeden kesilmiş ve gökyüzü masallarda anlatıldığı gibi mavi değil, gri..

Seninle zeytin ağaçlarıyla dolu bir tarlaya gitsek diyorum. İri, yeşil zeytinleri toplasak sepetlerimize. Yaprakların arasından sızan güneş ışıklarından sakınsak gözlerimizi ve örümcek ağlarına zarar vermeden uzansak dallara.. En yaşlı ağacı kendimize seçip sahiplensek. Hayat bizi kırdığında gidip ağlasak o ağacın yaşlı gölgesinde..

Uydurduğum küçük hikayelere sıçrayan gözyaşları kadar sarhoş umutlarım.
Aslında ne üzgün nede kırgınım.. İnsan bilmediklerinden daha çok korkarmış diyorlar ben bildiklerimle karşılaşmaktan korkuyorum. Masumiyet zararlı bir meziyet artık biliyorum. Borçlu değil alacaklı çekiniyor artık istemekten ve haklı olan korkuyor haksızın gözlerine bakmaktan. İnsanın suçlu olası geliyor kaldırımlarda sakince yürürken.

Boşver diyorum biz bir zeytin tarlasına gidelim. Mevsim kış olsun ve çamura batsın ayakkabılarımız. Burunlarımızın ucu kızarsın soğuktan ve yere dökülen siyah zeytinleri toplayalım sepetlerimize. Zaman zaman yağmur çiselesin avuçlarımıza, şakalaşıp gülümseyelim ve gökkuşağını görebilecek kadar şanslı olalım o gün. Bu kez mutluluktan koşalım yaşlı ağacımıza. Yanında sarılıp ağlayalım..

Çoktan küstüm aslında ona haberi bile yok. Hayat bu, hangi birimizle uğraşacak!?
Kaç kişiye bölünebilir insan anlatmaya çabalarken? Yada anlatarak ne kadar birleşir parçalar? Anlatmak doğru mu yeteri kadar? Peki susan birini kim anlar?
Hey!

Orda mısın sol omzumdaki güzel melek?
Yazma artık biraz bana yardım et..

Guaranteed

2010-07-06T00:18:00.002+14:00

Eddie Vedder Guaranteed
Ne hoş bi ses..
Defalarca..
Defalarca..

Wind in my hair, I feel part of everywhere
Underneath my being is a road that disappeared
Late at night I hear the trees, they're singing with the dead
Overhead...

Altınoluk sularından çıkamamak.

2010-07-06T00:12:00.002+14:00

Önceki hayatımda deniz kızı mıydım acaba :)
Denizden çıkmak istemiyorum. Saatlerdir denizdeyiz.
Buruştuk suyun içinde. Ama doyamıyorum :S
Dal çık.. Dal çık.. Dall.....
Balıklar ayaklarımın etrafında dolaşıyor..
Ben sizden daha güzelim :)

zaman affeder..

2010-07-06T00:05:00.003+14:00

Yaralar alıp,
Çürükler içinde ağlıyor bazen
Tüm damarları patlayabilecek hırçınlıktayken bile
Nedenlerini sorup affetmek istiyor
önemliyse..başkaysa..
zaman siliyor tüm nefretleri
sızıyor içine ılık ılık farkettirmeden
uzanan o titrek el
buz gibi geçmişe inat tutuluyor..

olan ihanete uğrayan dostluğa oluyor!

umut

2010-06-13T02:58:00.004+14:00

Kırmızı dileklerle yüklü cıvıltılı sabahlar gelirse yağmurlu gözlerimize-
Çocuklar gülümsemeyi seçerse
Ellerim avuçlarında huzurla uyuyabilir.
Saçlarım, öptüğünde dudaklarımdan; kırıklarından kurtulur.
Ve çabucak bıkılan şarkılar gibi yapayalnız olmayız hiçbir zaman..

-Özlüyorum sanıyorsun. Özlemiyorum.

Tükeniyorum
..

Kabus

2010-06-08T22:10:00.006+14:00

Bir meyve çekirdeği kadar ufak bir kabuğun içindeyim. Öyle tanıdık, sabaha yakın zifiri karanlıklar gibi, hani uykudan susayarak uyanıp kalkınca saat sabah 4'tür öyle karanlık. Sevdiklerim acı çekiyor, ağlıyorum sesim duyulmuyor. Çaresizim.. Neden rüyalarım beni üzmek istiyor? Renk yok.. Sesler uğultu..
Uyandır!
Uyandır beni!

Bugün kendimi affediyorum..

2010-06-04T21:25:00.000+14:00

Bugün kendimi affediyorum..Sırf bu şarkının hissettirdikleri yüzünden..

Ben yazdım kadere hüznü, perişanı
Sonu gelmez yinede bitemez ümitler
Ama yoksa bahçemin eski şanı
Sebebi koparılan çiçekler..

Sertab yine yapmış..

2010-06-01T04:56:00.002+14:00

Balıklarıma yem verinn..

:)

Kumsal da bir kaç saat..

2010-05-29T21:23:00.003+14:00

Ve sıcacık bir lezzeti dudaklarımla öpüştürüp dilimden boğazıma gönderiyorum. Yutkunurken yanan ağzım kadar zıt olarak üşüyor ellerim. Biraz daha sıkı kavrıyorum sıcak çikolata dolu, beyaz, kulpsuz kupamı. Plajın sessizliğini, ay ışığı düşen kumlarına dokunan çıplak ayalarım kadar hisli buluyorum.Yıldızları sayarken sen, ben göktaşı düşme ihtimalini hesaplıyorum. Gökyüzünden bir bulutun yere çakılabilme ihtimalini de düşünmeye başladığıma göre sıcak çikolata kafa yaptırıyor bana. Sen hala yıldızları sayıyorsun haliüsilasyonlarımdan habersiz. Sana bakıyorum da sanırım böyle amaçsızca yıldızları saymaya devam edersen benden daha vahim bir halde olduğunu düşünmeye başlayacağım. Eve gidelim..

Soul Kitchennn..

2010-05-25T00:59:00.003+14:00

Süperdi! Son zamanlarda izlediğim en keyifli 2 filmden biriydi. Fatih Akın yine yapmış! Mükemmeldi. Yunan oyuncu Adam Bousdoukos (zinos) kendine hayran bırakıyor gerçekten. Türk'e benzemesi de ayrı bir sempati katıyor kendisine:) Pek çok iyi sahne vardı filmde. Cenaze töreninde insan nasıl hissedeceğini bilemiyor gerçekten gülsek mi, ıyyyy deyip utansak mı bilemedik :)) Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebilirim.

An an cafe anısı :)

2010-05-24T01:40:00.003+14:00

Bizim arkadaşların cafede armut koltuklara gömüldüm (bu koltuklara neden armut diyolar hiç armuta benzemiyo muhalefetimi de yapıyorum kendi içimde:) bloglar arası gezinti yapıyorum. Malum bulutlu bi pazar geçiriyoruz Halil'le Serdar playstation keyfi yapıyor bende fırsat bu fırsat yazayım birşeyler dedim. Karşı apartmanın balkonuna bi köpeği esir etmişler. Balkon demirleri de yok. Hayvan olurda depresif hallere girerse intiharını rahatlıkla kendisini tasmasına asarak gerçekleştirebilir. Hoş bir metrelik bir balkonda çevreyi gözlemlemeye de yaşamak denilmez ya neyse..Trajik.. O küçük dünyasında etraına bakınırken dışarda tüyleri golden gibi uzun bir sokak köpeği sanki acelesi varmış ve çok ciddi bir işe yönelmiş gibi cafenin önünden hızlıca yürüyüp geçiyor, geri dönüyor, tekrar geçiyor. Hep aynı hızda sokağın iki ucu arasında yürüyüp duruyor. Acaba balkondaki köpeğe iş mi atıyor bu ya :D Sinan da nescafemi acı yapmış. İçemiyorum. Sütü de şekeri de az.. Amann şimdi bu olmamış demek nedense illetlik geliyor. En iyisi içmeyi unuttum soğumuş demek. Ürperiyorum hava oldukça soğudu. Cafenin laptopu 4. kattan düşmüş gibi. Dizlerime aldım ama elektrik kaçıracak diye endişeleniyorum kabloları filan sarkıyo orasından burasından :D bak yine geçiyor o köpek.. :)) Napiyosun lann manyakk bi dur artık! :))) Caddeye arkası dönük oturmak iğrençmiş :) Kedinin bile ayak sesine dönüp bakmak istiyorum. Tribal bi merak bu.Şunların oyunu bitsede gitsek. Sinemaya şey gelmiş pars kralı mıydı neydi o. Aha Halil "Nescafeni içsene hayatım" dedi. Off bozdu tüm planı:S Neyse..Acıktım galiba.Yan masadaki çocuklar konudan konuya atlıyor. Köpeklerin cinslerinden girdiler otomobil jantlarından çıktılar :)İlgim Engin'in giyim mağazasına kaydı az önce. Askılardaki kıyafetlere daldım :) Hayır! Alışveriş yapmıycam:) Zaten güzel bişey de yok ki :p diyeyim de kandırayım içimdeki alışveriş canavarını. Küçük bi çocuk deminden beri arkamda yazdıklarımı okumaya çalışıyormuş. "Ne yazıyosun" deyince irkildim. Blog desem anlamıcak şimdi işin gücün yoksa blog syfasını açıkla velede :D Git ablacım dedim. Kaşlarını çata çata gitti. Bu yazıyı da kim okuyacaksa diye geçiriyorum aklımdan şuanda. An an cafe anısı :)) Cafenin resmini çekip bloga koyacaktım yazının sonunda ama tahmin edeceğiniz gibi bu laptopta bluetooth ne arar :) Hadi bb..

dağıldım..

2010-05-21T21:34:00.001+14:00

Olurda bir gün "madencilerin kaderinde ölüm var" diye bir cümle kurarsam bilin ki beyin ölümüm gerçekleşmiştir!

Tükürülesi ne çok yüz var, ağzımda o kadar salya yok!!

Çello rüyası..

2010-05-19T06:35:00.002+14:00

Duyduğum sesleri analiz etmek için dinlemeye başladım. Kuş sesi, araba kornası, berber salonundan yayılan arabesk müziğin sesi, topuklu ayakkabılar, diyaloglar.. Sokaktan yükselen en değerli ses, uzun boylu, esmer, kısacık saçlı gencin, incecik parmaklarıyla dokunduğu çellonun tellerinden geliyordu. Do sol re la.. Yanlış hatırlamıyorsam tellerin dizilişi bu şekildeydi. O itinayla kendine şans verirken, tüyleri pırılpırıl, simsiyah bir kedi tam karşısına oturmuş dikkatle ona bakıyordu. Dinliyor muydu, hassas kulakları rahatsız olduğu için mi bakıyordu kim bilebilirdi.. Caddedeki tek duyarlı ruh oydu belki de.. Hemen eve gidip Vivaldi'nin G minor 2 cello konçertosunun ikinci bölümü olan Largo'yu dinlemeliydim. Sadece bu viyolonselin o tok ve tatmin edici sesinin hatırına kurumuş fesleğene, bir seferliğine su verebilirdim. Eve gitmek zaman alabilirdi ama biraz bozuk para ve rica eşliğindeki samimi gülümseme ruhumu doyurmaya yetebilirdi. Kedi, tüm zarafetiyle yerinden kalkıp bana doğru yavaş ve hafif adımlarla yürüdü, sessiz bir esinti gibi geçip gitti.. Parmakları hala tellerin üzerindeyken biraz daha yakınlaşmalıydım. Ceplerimde ne kadar para varsa önüne bıraktım. Bana istediğimi vermesi dışında daha değerli ne olabilirdi o an hayatta? Nerdeyse duyulamayacak kadar kısık bir sesle parçayı mırıldandım.. En kötüsü parçayı dinleyemeden uyanmak oldu. Saat sabahın 9'u. İyi de ben o parçayı hayatımda hiç dinlemedim ki :))))

küs..

2010-05-13T03:51:00.001+14:00

Küstüm.. Adı "hayat"olan arkadaşıma küstüm. Derin zannederken ayak bileklerimde kalacak kadar sığ olduğunu farkedince daha da çekilmez oldu, sıkıldım, onu sevmekten vazgeçtim. Bu oyunu oynamak zevkli değil ki hiç?! Yarım bıraktıklarımı bitirememekten sıkıldım. Şeker almak için hep benim gözyaşlarımı harcamaktan sıkıldım. Biraz da onlar versin.. Çok fazla keşkem yok ama bir iki tane var. Biri hiç istemeden üzdüğüm birinin keşkesi diğeri de yarım kalan birinin keşkesi.. Bilmem belki de üçtür ): Belki daha fazla.. daha da fazla.. Beni affedin olmaz mı? Bu seferlik..lütfen.. O zaman bende hayatı affederim kimbilir.. Ben affedebiliyor muyum öbürlerinin keşkelerini? Hayır affedemiyorum. O zaman bende affedilmiycem. Canım acıyor sıkça. Sanırım bir dosta ihtiyacım var. Yok ki.. :(

beyaz derinlik

2010-05-11T02:36:00.002+14:00

Çıplak tenimdeki ürperti rüzgarın dokunuşu değil, müziğin ruhumu sardığı yalnızlık anlarından biri.. Yaşamıyormuşum gibi, bu yumuşak halı topuklarıma, parmak uçlarıma dokunmuyormuş, gözlerim penceredeki bal rengi kediyi görmüyormuş gibi.. Güneşin zamansız bulutu buharlaştırması gibi tek bir zerrem kalmadan yokolacağım birazdan. Tüm ağırlığım zamanın sonsuz boşluğuna karışacak, hissettirmeden uçup gidecek ruhum.. Yine aynı ürperti.. Biri müziği kapatsa.. Hayır kapatmasın güzel söylüyor. Piyano mu fondaki? Farkına vardığım an bitecek biliyorum. Ölüm bu kadar huzurlu olsa hemen ölmeyi dileyebilirdim. O kadar dingin ki bitsin istemiyorum. Ve en acı veren duyguyu anımsıyorum şimdi. Aşk.. İnsan hıçkırarak ağlamaya başlayabilir mi? Birden bire.. Ağlamıyorum da dışarı atıyorum ruhumu sanki. Yumuşacık akıyor sonra hayat ılık ılık.. Parmak uçlarıma birikiyor. Herhangi biri olmaya kaldığım yerden devam ediyorum..

Tears and rain

2010-05-10T21:16:00.002+14:00

I wish I could surrender my soul;
Shed the clothes that become my skin;
See a liar that burns within my needing.
How I wish I'd chosen darkness from cold.
How I wish I'd screamed out loud,
Instead I've found no meaning.

I guess it's time I run far, far away; find comfort in pain,
All pleasure's the same: it just keeps me from trouble.
Hides my true shape, like Dorian Gray.
I've heard what they say, but I'm not here for trouble.
It's more than just words: it's just tears and rain
I wish I could walk through the doors of my mind;
Hold memory close at hand,
Help me understand the years.
I wish I could choose between Heaven and Hell.
I wish I would save my soul.
I'm so cold from fear.

I guess it's time I run far, far away; find comfort in pain,
All pleasure's the same: it just keeps me from trouble.
Hides my true shape, like Dorian Gray.
I've heard what they say, but I'm not here for trouble.
Far, far away; find comfort in pain.
All pleasure's the same: it just keeps me from trouble.
It's more than just words: it's just tears and rain.

Tears and rain
Far, Far away;find comfort in pain
All pleasures the same: it just keeps me from trouble
Its more than just words; its just tears and rain

James Blunt :)

kalp ağrısı..

2010-05-09T02:07:00.000+14:00

kalabalık caddelerden geçiyorsun,
kırpışan binlerce gözün içinden..
bir çocuk görüyorsun, olabildiğince yalnız..
tutmuş şehrin elinden denizlere yürüyor.
gülümsüyorsun ona..

sen o çocuksun şimdi; ürkek, telaşlı ..
hiç bişey yok ki şimdi önünde uzayıp giden sokaklardan başka
yan yana yürüyoruz seninle , yana yana ..
ama bundan haberimiz yok!

sen küçücük bir kadınsın
avuçlarıma sığıyor yüzün..
bakıyorum ellerime ,yoksun !
git diyorsun; kalıyor yüzün..
ben hangi sokağın köşesini dönsem
sen bir yokuşun başında kayboluyorsun .
sokaklar..muzip çocuklar gibi yer değiştiriyor içimizde
bir anlamı olmalı bunca geç kalmışlığımızın diyorum
bir anlamı olmalı ellerimin ellerini bir körler gibi arayışının..
şehrin seni masalladığı o çocuğun rüyasında uzanıyorum ellerine

oysa benim ellerim korkuyor ellerinden..
gözlerim korkuyor gözlerinden..
neden bu şehir, bu sokaklar, bu gökyüzü seni adımlıyor?Seni!
yasağını sayıklarken durmadan kulaklarıma ama neden denize koşuyorum?

çünkü yasaklanmış bütün aşkların gölgesi denize düşer..

BİRİ ŞU SİSTEME RESET ATABİLİR Mİ?

2010-04-30T00:56:00.002+14:00

Sabah ofise geliyorum. Kapıya postacının bıraktığı sarı "geldik bulamadık" tadında bir kağıt sıkıştırılmış. Üzerinde adım yazıyor. "Funda demirkaya" Evet soy ismimin ilk harfi küçük yazılmış özensizce. Saygılı devlet memuru diye kısa bir süre takılıyorum bu eğri büğrü yazılara. Sonra sarı kağıdın üzerindeki tarihe bakıyorum.
28.04.2010 yazıyor. Üzerinde de T.M. 16.00 yazıyor. Ama ben dün tüm gün ofisteydim diyorum kendi kendime. Neyse deyip postanenin yolunu tutuyorum ne geldi acaba merakıyla. Postanedeki yaşlı memur bayan, gözlüğünü burnun üzerine düşürüp evrakların içersinde ismimi arıyor. "bizde yok evrağınız" diyor. nerde peki diyorum. " PTT Kargoya sorun" diyor. Nerde PTT kargo diyorum. Anasının dininde bi yeri tarif ediyor. Taaa oralara gitmiyim şimdi bi telefon yok mu diyorum. Telefonu söylüyor çıkıp ofise geliyorum. Ptt kargoyu arıyorum onlarda orada olmadığını söylüyor. İçimden Funda yine seni buldu işte böylesine saçma bi durum diyorum. Kayıp mı peki benim postam? " Hayır dağıtıcı arkadslara sorun" diyor. Nerden bulayım dağıtıcı arkadaşları diyorum." Yani filan "gbi bişey geveleyip bi telefon söylüyor. Arıyorum. Telefonu açan yine sesinden belli agresif bir devlet memurumuz. Diyorum adıma posta varmış sizde mi? Memur azarlar bi ses tonuyla neredeyse "ne arıyosun lan" diyecekmiş gibi konuşuyor benimle. Evet diyor paket bizde. Getirecek misiniz diyorum? "e biz geldik artık siz geleceksiniz" diyor. Ama dün ben hep yerimdeydim gelmedi kimse diyorum." Hanfendiii" diyor" biz gelmiyoruz siz geleceksiniz" Tamam diyiip kapatıyorum. Kağıda yeniden bakıyorum. Sinirleniyorum. Oraya gitmek mesele değilde ortada görevini adam gibi yapmayan biri var! Neden ben zamanımı harcamak zorunda kalayım onlar yüzünden??? Yeniden arıyoruz. Diyorum beyfendi ben 4te ofisteydim sizin getirmeniz gerekiyor. Memur esip gürlüyor " hadi yaa kapa şunu hadiii" filan deyip suratımıza telefon kapatıyor. Arıyoruz yeniden sicil numarasını soruyoruz. Vatandaş olarak şikayette bulunmak en doğal hakkımız nihayetinde. Diyor ki" gel sen burda hallederiz. Ben 25 yıllık memurumm bee" yuhhh bir de tehdit ediyor. 55 yaşında olman 25 yıllık memur olman seni kendi gözünde ne tip bir statüye sokuyor bilemem ama 55 yaşına kadar saygı namına tek birşey öğrenemediğin kesin. NEDEN PTT TELEFON GÖRÜŞMELERİ KAYIT ALTINA ALINMIYOR BANKALARDA OLDUĞU GİBİ??? Rezalet!! Bunu yapan çok kutsal bir iş yapıyormuş gibi "BEN MEMURUMM!! ZAM YAPINN" DİYE ortalarda dolaşan, hani maaşını bizim vergilerimizle alan, vatandaşa hizmet etmekle yükümlü kişi! MEMURRR!! Biraz sonra sabah kapıya o notu yazan PTt görevlisi geliyor ofise." Hayırdır" diyo" bi sorun mu var?" Kağıdı alıp ayağa kalkıyorum." Siz mi bıraktınız bu kağıdı?"" Evet sabah bıraktım" Ama burda dünün tarihi var. " aaa yanlış yazmışım, düzelteyim deyip tarihi düzeltiyor kalemle. "Bu kadar büyütmeye gerek yok 4ten sonra şurdan gidip alın" diyor. İyi de hatalı olan sizsiniz siz getirin diyorum. Hala bana " bizim hatamız ne?" diye soruyor.. Deliricemm!!Lanet olsun yaa..Artık devlet bankalarında, resmi kurumlarda 40 yaş üstü, moruğu çıkmış, saygıyı sadece otobüste gençlerin kendisine yer vermesi zanneden insanları görmek istemiyorum! Bankalarda hala o yaşlılar "ne emekli olucam" konuşmaları yapıyor. Olmayın emekli filan. Açmayın gençlerin önünü! Orda o kasanın başında ölünn! Hatta siz öldükten sonrada ruhani benliğinizle hesaplara filan göz atın. Hey Allahım yaa!! Reset atsın biri şu sisteme yaa!! Bıktım insanların "yan gelip yatarım, rahatımı bozanın ağzına ....arım.." triplerinden. Devam edelim emi. Hakkımızı asla aramayalım. Koyun gibi hiçbirşeyi önemsemeden yaşayıp gidelim öyle. Birileri zamanımızı mı çalmış? Sinirlerimizi mi bozmuş? Bozuk paralarımız mı gitmiş boşverelim.. hay ben ne diyim yaa!!!

!!

2010-04-28T02:02:00.001+14:00

Çok Aşık!

2010-04-08T22:50:00.002+14:00

Herşeyi silip atmak yok saymak unutmak var
İntikam çok sinsice aşkın kucağında saklanır yakar
İçimdeki kötü fısıldar 'Acıt acıtabildiğin kadar kanar'

Önce fikrin düşer
Boğar gecemi sorulara
Hiç mi gelmez içinden huzur
Ne gerek var bu kavgalara
Affetmek aşkın içinde var

Gururun gardını kollar
Gururum delik deşik sana
Ben insan değilmişim
Hiç mutlu edemezmişim seni

Zamansız gidermişim yarım bırakırmışım
Sonları hiç sevmezmişim asla yetinmezmişim
Ama ben çok
Çok aşığım sana...

2010-04-03T04:58:00.001+14:00

ne yapsam ne yapsam bir hamak alıp sallansam..

2010-03-13T01:31:00.002+14:00

İnsan başedemeyince ne yapar? Altından kalkamadığı durumları nasıl atlatır? tahammülsüzlüğün sınırlarında dolaşırken, gözlerine işkence eden gözyaşlarına nasıl tanıdık bir dostu uğurlar gibi davranır? İnsan birileri için kıymeti, değer olduğunu sarfedilen cümlelerle anlamaz. İnsan önemsendiğini onun için ne kadar çaba gösterildiğini gördüğünde anlar. Karşısındakinin kendisi için hayatının ne kadarından kişiliğinin ne kadarından feda edebileceğiyle ölçer ne kadar sevildiğini. Hayatı boyunca herkesten binlerce sihirli sözcük duyabilir insan. Sabahtan akşama kadar, günlerce belki.. Oysa sözcüklerin tıkandığı yerde yaşananlar kalbin figüranı olur. Sözcüklerle eşleşmeyen tavırlar hayalkırıklıklarına gebedir. Defalarca.. Defalarca tekrarlanır.. Bir el ele.. Bir sırt sırta.. Bir yüzüne bile bakmadan, bir sarmaş dolaş.. Çoğu zaman gönülsüz, kimi zaman mecburi.. Kendini yinelerken bu döngü, değişen birşey yokmuş gibidir bakılığında. Oysa ahşap pencereyi kemire kemire bitiren, minik tahta kurusu gibi tehlikelidir değiştirilmeyen davranışlar. Sinsi bir gölge gibi büyür öfke. Ne yapar insan böyle durumlarda? Kaçıp gider mi? Mücadele edecek yöntemleri bilmiyorsa, değişmiyorsa ne yapar insan?

2010-03-03T05:55:00.000+14:00

bıdı bıdı..

2010-03-03T05:11:00.001+14:00

Bitirmek isterken başa dönüyorum. Yapacak birşey yok. Adımlarım düzgün, dünya yuvarlak.. Maddeyi çekip gördüğü halüsilasyonları anlatan bir yazar olmalıydım belki de.. Hayal dünyam ensest izler taşırdı ve garipsenemeyecek kadar hoş olurdum o zaman. Bir tavşanın odanın ortasında zıplayışını anlatırdım misal yada aptal bir periyle bir labirentte kayboluşumu. Kimbilir bir masal bile okuyabilirdim baş ucunuzda. Konusu da kurdun karnından çıkan yaşlı bir kadına onu öpmesi için yalvaran kurbağa olur. Kadın prenses olur kurbağayı öper hatta sevişir ama kurbağa bir türlü prense dönüşmez. Sonra rapunzell gelir. Saçlarını yolup kaçan çizmeli kedinin çizmelerini, kaçarken cam ayakkabısını düşüren pinokyoya giydirir. Bu arada yalan söylediği için sürekli burnu uzayan kül kedisi tövbe eder. Hoş olmaz mıydı? Belki o zaman tek özgürlüğüm yazmak olmazdı. Zihnimdeki filler zihniyetlerinizi ezerken dudaklarımdan da bir kaç sözcük dökülürdü, ahmak kendini beğenmişliklerinize dair.. O kadar aptal değilim elbette. Uğraşır mıyım çarpık cevaplarınızla? Asla.. Kibirli bakışlarınız kesinlikle daha katlanılabilir.

Blog benim değil mi yazıyı da yarım yazarım kime ne.. :)

iyi ki doğdum..

2010-02-28T01:48:00.002+14:00

Benim gibi bugün doğan herkesin
doğum gününü kutluyorum :)
23 Oldum :)

ülke şiirinden alıntı.

2010-02-27T22:10:00.002+14:00

Yalnız aşkı vardır aşkı olanın
Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın
Kardeşim olan gözlerini unutamadım
Çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını
Dostum olan ellerini unutamadım
Karım olan karnını ve önlerini
Orospum olan yanlarını ve arkalarını
İşte bütün bunlarını bunlarını bunlarını
Nasıl unuturum hiç unutamadım
Kibrit çak masmavi yanardı sesin
Ormanlara ormanlara yüzünün sesi
En gizli kelimeleri akıtırdı ağzıma
Şu karangu şu acayip şu asyalı aşkın
Soluğu kesen ağulayan ormanlarında
Yaşadım o kısa ve korkunç hükümdarlığı
Ve çarpıntılı yüreğim saçlarının akıntısında
Karadeniz'e karışırdı ordan Akdeniz'e
Ordan da daha büyük sulara

Cemal Süreyya

yağmur sonrası

2010-02-26T05:21:00.002+14:00

Yürüyorum.. Sıkılan ruhum bir nebze açılsın diye yürüyorum ufak adımlarla. Şehrin uğultusu içimdeki sesi bastırmaya yetmiyor. Aksine duymam için bas bas bağırıyor kahrolası! Yanımdan geçip giderken dik dik suratıma bakan adama bağırıyor avazı çıktığı kadar. Yol verme nezaketinden uzak teyzelere öfkeleniyor. 'Daha ne kadar kenara çekilebilirim ki!' diye homur homur homurdanıyor. Yağmur sonrası ne kadar iyimser caddeler. Ne güzel kokuyor toprak..

Tenha..

2010-02-26T05:20:00.001+14:00

Cıvıldamak yetmedi şimdi vızıldıyoruz.
Ya o da yetmezse..

(Güzel)

yaşıyoruz..

2010-02-25T03:21:00.001+14:00

Bir gün dünya duracak. Sokaklar bomboş kalacak. Evler, arabalar yok olacak. Tüm servetler, tüm sefaletler o gün son bulacak. Kimi zaman hatalar yapıyorum, kimi zaman gülünç oluyorum. Bazen haklı oluyorum, bazen başarmış. Bazen öyle bir ağlıyorum ki trajedyam gülme krizlerine dönüşüyor. İşte yaşıyorum! Kendi hayatımda, kendi hatalarım, kendi doğrularımla yaşıyorum. Az para kazanıp isyanlarımla ruhumu doyuruyorum. Umut edip, yalvarabiliyorum. İnsanlığımın anlamını hırçınlıklarıma bakıp anıyorum. Mücadele ediyorum, mutluluk duyuyorum, özlüyorum, dinliyorum. Bazen aklım direniyor sus kes sesini diyorum. Kendime hükmedip, köleliğimden krallıklar kuruyorum. Diğerleri gibi bazen ben de hep daha fazlasını istiyorum. İşte yaşıyorum! Ne halim varsa görüyorum. Gün geçtikçe yaşlanıyorum, biliyorum her an sona biraz daha yaklaşıyorum, umursamıyorum. Bırak zamansız olsun ölümüm kim bittikten sonra umursamış ki kaderini? Güneş soğuk gelir, yağmurlar kuru. Bazen tamam yeter diyorum. Akrep gibi gururlu yaşamalı vedayı. Ama kuyruğumu kendi bedenime saplayacak hakkı göremiyorum kendimde. Çünkü, o da benim değil biliyorum. Devam diyorum o halde. Eskitiyorum zamanları. Seviyorum, nefret ediyorum. İşte yaşıyorum. Yüzüme gülümseyenler oluyor, arkamı dönüyorum saçlarıma çamurlar sürüyorlar. Anlıyorum, dost konusunda sık sık yanılıyorum. Çocukluk resimlerime bakıyorum bazen. Masum bir gülücük kağıttan masaya damlayıp ordan da çöpe akıyor. Rüzgarlara bırakıyorum saçlarımı uçuşmasını seviyorum özgür kuşlar gibi. Kumlarda dolaştırıyorum çıplak ayaklarımı, işte yaşıyorum... Dolu dolu içine akmaya çalışıyorum hayatın. Ona bir armağanmışım gibi kendimi sevdirmeye çalışıyorum. Yada o bana bir armağan farz-ı misal, özümsemek istiyorum. İşte yaşıyorum. Diğerlerine öfkelenip, kızgınlıklarımı biçimsiz kişiliklerinde söndürüyorum. Şarkılar dinliyorum, şarkılar söylüyorum. Moral verip, teselli istiyorum. İşte yaşıyorum. Herkes gibi. Bazen farklılıklar, ayrıcalıklar beklesem de, zaman zaman zengin olmak isteyip, genelde orta gelirde kalmaktan hoşlanıyorum. Saçmasapan da olsa yaşıyorum. Mecburi bir tahammül hayat. Bazen koşmadan miskince yoruluyorum. Kimi de koşmak yetmiyor, uçmak istiyorum. Üşüyorum, terliyorum, şikayet ediyorum. Boş konuşup boş laflar dinliyorum. Akıllı laflar edip, akıllıca fikirler öğreniyorum. İşte yaşıyorum. Bir babam oluyorum, bir annem oluyorum, onları anladıkça insan oluyorum. Kardeşlerime bakıyorum, şevkati öğreniyorum. Aşka bakıp bağlılığın sıcaklığına sarılıyorum. İşte yaşıyorum. Günleri doldurup, kimi zaman da boş bırakıyorum. Biliyorum, aynı tatlarla da geçse hayat, rüzgar hep aynı yönden esse de. Yağmur bazen az yağsa, her gün bir bebek doğsa, kelebekler bir gün yaşasa, herşey hep aynı, her gün aynı, sürekli aynı olsa da, alternatif yok, işte yaşıyorum.

Mucizelere inanır mısınız?

2010-02-23T01:09:00.002+14:00

Mucizelere inanır mısınız? Ben inanırım. İnsan bir anda dünyanın en önemli insanı yada bir anda dünyadaki herşeyden daha önemsiz biri olabilir. Bütün dengeler değişebilir. Tüm sevdiklerini kaybedebilir insan veya kimsesi yokken bir aileye sahip olabilir. Kısacık bir sürede zengin yada beş parasız olabilir. Peki tüm bunlar nasıl olur? Bir anda.. Bir bebek doğar. Biri ölür. Biri gülerken diğeri acıdan kıvranır. Birileri hayata küser birileri yeni başlangıçların peşine düşer. Nasıl olur? Bir anda.. Çünkü hayatın iki ucu vardır. Birinde değilseniz diğerindesiniz demektir. Eğer olmak istemediğiniz uçtaysanız dilemeye başlarsınız. O kadar istersiniz ki bazen yalvarırsınız. Evet bazen şanslıdır kimileri yalnızca istemek yeterli olur. Ama bazen de yalnızca istemek yetmez. Başarmak için çaba harcamak gerektiğini görürsünüz. Tüm gayretinizle çabalamaya başlar elinizden ne geliyorsa yaparsınız. Bir süre sonra hayatınızın diğerlerinden çok farklı aktığını farkedersiniz. Sevdiklerinizin mutluluğu sizin önceliklerinizden daha değerli hale gelmiştir mesela yada bir çiçeği koklamayı dünyanın tüm zenginliklerine tercih eder olmuşsunuzdur farkında olmadan. Olgunlaşmanın tadını alıp hayatın saçma kaprislerini önemsemez hale gelmişseniz işte bu mucizenin ta kendisidir. Güneşin sizin için doğduğuna inandığınız gündür o gün. Kuşlar sizin için öter, dallar sizin için kıpırdar. Hırsların yerinde avuçlarınızın arasında sakladığınız minik tebessümleriniz vardır. Başınızı pencereden dışarıya çıkarıp gökyüzüne baktığınızda dünyanın hangi ucunda olduğunuzu işte o zaman görürsünüz. Tam da o sırada aslında hangi uçta olduğunuzun hiçte önemli olmadığını anlarsınız. Önemli olan o uçta nasıl durduğunuzdur. Orada var olmaktır önemli olan. Ve kendinize verdiğiniz değer sizin mucizenizdir.

Edremit'e Kuş Bakışı:)

2010-02-21T05:14:00.001+14:00

Bizim ofisin müdavimi oldu kumrular.. Çiziyle besliyoruz onları.

Kobe ve kızı..

2010-02-21T04:48:00.003+14:00

Kobe kızına ne kadar da güzel bakıyor..

ofis:(

2010-01-19T00:10:00.001+14:00

Neyse ki imkansıza inanmıyorum. İmkansız olmadığını biliyorum. Biraz geç belki ama imkansız değil. Yorucu, çetrefilli ama imkansız değil. Bu sözcük neden var onu da bilmiyorum. Umutlarımı asla sert rüzgarlara bırakmaya niyetim yok! Yalnızca biraz daha güçlü olabilmeyi ve yöntem geliştirebilme yetisi diliyorum. Ofis bizi zorluyor..

altinoluk keyfi

2010-01-09T22:54:00.001+14:00

Tesadüftü..

2009-12-20T12:22:00.001+14:00

Tesadüftü..

Doğrusu, bu kadar herşeyin güzel olmasını planlamamıştık ikimizde. Halil, yanında
İşe başlayacağımı planlamamıştı mesela. Bense, yolumun oraya düşeceğini, hiç düşünmemiştim daha önce. Bir gece yarısı yağmur yağar, dışarı çıkarız, ve deliler gibi ıslanır, birbirimizin hallerine güleriz diye düşünmüş, yaz yağmurundan medet ummuştum hayalimin aşkını beklerken.Şimdi Yağsada heralde ıslanmaya çıkmayız, çıksakta romantik olmyor öpüşlerimiz başlayınca doyasıya sevişmek istiyoruz.Konuşuyoruz sonra uzun uzun. Komik olan benim daha çok, kahkaha atansa o. Alttan alttan bakarım yüzüne..Oda bazen çocuksu yaklaşır ellerime bazen sarıp sarlamar içinde kaybolurum beklediğim özlediğim her şeyi onda bulduğum. Bütün konuşmalarımızın sonlarını keşfedilmeyi bekleyen dokunuşlar, ıslak öpücükler tamamlar. Birbirimizi bitirircesine, birbirimizi delicesine, son zerreye kadar yaşaması, kime kalmıştıki bizden başka ?

06.12.07 Eskilerden..

2009-12-20T12:20:00.000+14:00

Yepyeni bir nefes..Ne bu? Ne kokuyor? İyot mu?Birden bire gelişen hayat yine başucumda.Yastığımda mecburi uykum geceden kalma sabaha varamayan yarım yamalak rüyalarım.Kim bu içimdeki?Bu ben miyim savrulup duran.Kendime yön veremiyorum.Güçsüzlüğüm mü portfolyoma taşımak için mutlu mutlu heyecanlarla beslediğim? Ve yine hareketli bir şarkı çıktığında bugüne kadar ki gibi boşvermiş kalkabilecek miyim gözyaşlarımdan?

Ey hayat!! Neler hazırlıyorsun benim için?

Baba!

2009-12-20T12:19:00.001+14:00

Kış eğer hava yağmurluysa bazen çok çekilmez oluyor kabul ediyorum.Ama duygusal bir gününüzdeyseniz buharlaşan bir şeyler oluyor içinizde hadi kabul edin.Standart bir akşam ,gün içindeki stres dalgalarını düşünmezsek.Yorgunluğumu parmak uçlarıma yükleyip soğuğa rağmen vücudumun kaskatılığını yağmurun sıcak yüzünde eritmeye çalışıyorum.Önümde komşu kızı Yeliz ve babası.Yeliz şemsiyesini açıyor.İstiyor ki babası da ıslanmasın ama boyu yetişmiyor babası için şemsiye tutmaya.Babası alıyor şemsiyeyi sarılıyor Yeliz’e.Biraz gülüşüyorlar.Bir baba,kızı ve siyah bir şemsiye…Nasıl güzel bir duygudur kim bilir??Böyle bir resmimiz hiç olmadı baba.Öylesine uzaktaydın.Ölümle şimdi çok çok uzaklardasın…

Aşığım..

2009-12-20T12:18:00.000+14:00

İşte sen işte yanıbaşımda aşk.Ne çok yakışıyor sana böyle ara ara gözlerime bakmak.Violensel tokluğunda olgun ve hırçınlıklarımı özümseyip içine almış beni durgun ılık bir nehrin dinginliğine salmışlığın…Aşığım..Ötesi berisi kıyısı köşesi geri dönüşü yok!Hem nokta hem ünlem bu olsa gerek

?

2009-12-06T03:35:00.000+14:00

Üzerime kusun lütfen.. Ne var ne yoksa tükürün. İnsan olduğumu unuttuğunuz anı hatırlamadan devam edin yolunuza. Bakmayın sakın arkanıza. Bakarsanız çocukluğumun eksik yanları akar içinize gözlerimden, muhtaç olduğum sevgi yakalar yakanızdan, bırakmaz. Gitme diye ağlar susmak bilmez, kontolsüzdür, güçsüzdür ve anlaması zordur ıslak yüzümün manasını. Tanıdık gelen bir kaç kelime düşer yere, belki iyi bir senaristin kaleminden izlemişsinizdir bir film fragmanında, belki bir şarkıda geçer kendinize hiç yakın hissetmediğiniz.. Üzerime basın lütfen. Dolaştığınız en pis yerlerin kokusu sinsin kıyafetlerime, aldırmayın..

siyah..

2009-12-01T13:10:00.002+14:00

Topuz olmuş gür siyah saçlar,
Sanki en keskin kırmızı ile boyanmışçasına mühürlü renksiz dudaklar..
Bu simsiyah silüette
Aşkı tanımış olmanın bilgeliği,
Ve kaybetmiş olmanın hüznü bir arada..
Siyah.. Zıt duyguların rengi.
Hüzün - Şehvet
Dinginlik - Enerji
Ciddiyet - Cazibe
Örtünme - Teşhir
Kadınsılık - Erkeksilik
Şeytanında rengi; dervişin de..
Çarpıcı olmak için de var,
Hiç olup gitmek için de..
Aslında bir renk değil siyah;
"Ruhların paspartusu.."

2009-10-22T13:29:00.001+14:00

Ellerim ateş.. Ellerim terli..

KASVETSİZ İKİLEM

2009-10-15T00:51:00.001+14:00

kronik hastalar topluluğu başkanı, iddia makamı,
hatalı şöför, dengesiz içici, sosyallik antipatisine
sahip fobikolik birazda nemli, kıyamet koparken sigarasını
yakmak için herkese ateş soran tip, gülmekten hazzetmem,
ağlamayıda sevemem, mimikal sorunlarım yok, mejezik hastası,
abi fazla(!) aspirinin varmı yanında ? çabuk sarhoş olup
sessizce birazda yalpalayarak evine gitmeye çalışan tiplerin
gururu, otobüse binip "abi sigara yasak yazmışınız

alkolde yasak mı" sorusunu vites koluna soran adam,
küçük odam bana kafî, içim zaten yeterince bana büyük,
sorunum çok, sorunum yok, inamamalımıyım insanlara, yada onların 32lik parçalarına, ç
ok soru sorma, sorsanda kendin cevaplamasını bil,
asla kaçma düşersin bunuda unutma, çok konuşma bana benzeme,
bişeye inanmak istiyorsan önce inanmayı öğren,
kusursuz değilim ama kusursuz bi şekilde kusurlu hareket yaparım,
yazılarında çok virgül kullan okuyanın nefesi yetmez,
sanallığı sevmem inanmakta istemem
,sadece 1 kere inandım, istisnalar kaideyi bozmazmış...
yalan ! Kaidelerin istisnalardan oluştuğunu unutma..
rüzgarı sev yıksın seni, bırakma kendini rahat ol kastırma,
unuttuğunu unut unutmazsan unutulursun,
her sabah erken kalkma bilerek geç git işine
sonra bi mazeret at yerse ne âlâ yemezse
kafasını yaşa(halilden alıntı:), güzel sorma sorunu
karışık sor ki karşındaki senin karıştığını anlasın,
yaşama dair dipnot atma zevki kalmaz,
çok içerim ayakta
dikilirim de 2 birada yıkıl olduğun yere, küçükse kasaban
büyültme onu taşın ordan, içine bakma aynada kalbini görmek
istemezsin, penalarına bir kutu yap bu gidişle bi fender
maliyetinde pena harcarsın,
çalış amaç sorun diil hele sen
bi çalış bi sebep bulursun, büyük beden giyme güçlü değilsen,
evine doğru koş kapı önünde 2 dk. dinlen sonra evine çık,
yaşam tarifesi düzenleme kendine sen servis sağlayıcısından almadın kendini,
utan uyandığında, yine mi diye sor milyon defa tekrarlanmış bişeyi,
laubali olma az konuş tek kelimeyle oturt yerine,
müzik dinle ki kalbin kafayı yesin,
nefes alma 2 dk. ölmezsin, direk atla denize yüzmeyi sonra öğrenirsin,
fazla saçmalama saçmalıycaksan fazla saçmaladığını belli etme,
önemli konuşuyomuş gibi davran iş adamı olma,
enstrumanını sev..Yeter çok saçmaladın sus, giderken beni kapatmayı unutma.

23 YAŞ

2009-10-15T00:49:00.001+14:00

size sesleniyorum 23 yaşındaki koca çocuklar..
düşündük mü hiç hayatın neresindeyiz?
adımlarımız artık daha ağır...
yaşananlar zevk veriyomu hala?
nerde içtiğimiz ilk sigaranın zengin tadı?
boş sigara bile içemez olduk.
yediklerimiz?
artık sadece doymak için yiyoruz
günü kurtarmak adına.
daha kısa ve net cümleler kuruyoruz
yormuyoryz kendimizi gereğinden fazla
kendimizi anlatma çabamız da yok yalandan..
yaşamak lazım..
gereğinden fazla değil ama.
'ucuz' ya da 'pahalı'
değerlerimiz bundan ibaret.
unuttuklarımızı hatırlamak istemiyoruz.
cünkü geçmişe dönmek nefesimizi daraltıyo.
artık herşey daha güzel, daha yüzeysel.
gerçekle yalan arasındaki farkı çelişkisiz seçiyoruz
en saf anlarımızda bile.
çakal olduk.
fırsat kovalar olduk..
sürekli bir krokiden bakıyoruz pozisyonlarımıza.
alt beynin yerini üst beyin aldı.
gelecekle savaşmaya hazırız... ayağa bile kalkmadan.
sokağa çıkınca yere bakar olduk.
koşar adım yürüyoruz bi adım geride kalmamak için.
artık merak da etmiyoruz..
sadece bildiklerimizi anlatıyoruz.
yeni bişeyler öğrendiğimizde,
kaydediyoruz beynimize en kısa zamanda unutmak üzere.
eskisi gibi dans etmiyoruz.
nerde ya da kiminle değil,
nereye kadar yaşadığımız önemli.
baktığımızı göremez olduk.
hayatın içinde bile değiliz çoğu zaman.
mutlu olma çabası da yok artık.
daha kötüsüne her zaman hazırız.
gardımızı almış dolaşıyoruz yarınlarda..
güzelliği yaşamak yeterli değil.
mutlaka bi sonu var en sertinden biliyoruz.
kalbimiz düzensiz atıyo hissediyoruz.
bugün yıkansak yarın gene pisleniyoruz.
bikaç gün sonransının bile garantisi yokken,
hepimiz kendimizi daha bi özel görüyoruz..
aslında sıradan düzenin sırasında,
yaptığımız hiçbirşey yok kayda değer.
tüketici toplumun bi parçası olmak dışında..

(ekşi sözlükten alınmıştır.)

03 aralık

2009-09-25T10:29:00.005+14:00

Kendi demlerime yenilerini ekleyip bayatlamasını izliyorum bazen sessizce, bazense kimse anlamasa da konuşarak, yazarak, adına isyan denilen açık kıvamlı o şerbetten içerek. Kocaman ağaçları olan bir dinlenme yeri gibi ömrüm. Kuşlar umutlu, ağaç kovuğunda yaşayan börtü böcek umutlu.. Bir serinlikteki ben umutsuz. Kuşlar yaprak sesilerine şükreder, diğerleri bir gün daha yaşadığına; can havli.. Benim yollarım desteksiz, köstekli. Bir de şu içimdeki karamsar, karmaşık, kırılgan ve zor yanlarım. Bir satranç var aramızda, kim hamle yaparsa diğeri pusuda. Ayrışması, imkansızlığın ekşi, kavruk tadında güçsüz. Yani “haydi bir gayret” tadında emekliyoruz birlikte. Ah bir de bu anlaşılma çabalarım olmasa. Kendi kendimi zar zor çözümlemeye üşenipte başedemezken bir de aşkından Leyla tadında dolandığım bir eş. Haklı..Zorlu.. Aşk emek istiyor..

Genç Cevap

2009-05-29T21:34:00.002+14:00

"Gençler sözde yarınlarımız ama adam olmaz bu gençlerden." " Gençler, sorumsuz gençler." "Gençler, yeni nesil çok serseri." " Gençler çok saygısız." "Gençlik nereye gidiyor böyle?"
Ya siz ne diyorsunuz Allah aşkına??
Gençlerin bilinçli adımlar atması için önlerinde örnek alabilecekleri bilinçli bireylerin olması gerekiyor. Şimdi gördüğümüz, şahit olduğumuz gençler bugünün değil yıllar öncesinin yatırımıdır. Buna rağmen herşeyin yeni nesile ,biz gençlere yüklenmesini anlayamıyorum. Bizim büyüklerimiz ve onların büyükleri yani sizler bize ne verdiniz ki ne bekliyorsunuz? Yanımızda sigara içmekten çekinmediniz, küfretmekten utanmadınız, pis ticari ilişkilerinizi gözümüzün önünde yaptınız. ÖSS’yi kazanmadan adam olunmaz bilincini bize umarsızca aşılayıp, bizim fikirlerimizi önemsemediniz. Ne devlet başkanları iyi örnekler oldular ne de diğer büyükler. Şimdi yeni nesle kin besleyen ve kendi yıktıklarını onarmasını bekleyen siz büyüklere, bizden birşey isteme hakkı vermiyorum! Biz mi bu hale getirdik bu dünyayı? Biz mi mahfettik doğayı? Ağaçları biz mi kestik? Yerlere tükürmeyi bizden mi öğrendiniz? Çoğumuz iyi insanlar olabilecekken kirli ellerinizde yitirdik masumane gülüşlerimizi. Yerlerine basmakalıp labirentler bıraktınız, sonu hep aynı biten. Şimdi birileri çıkıp otobüslerde yer vermiyorlar diye genç arkadaşlarıma kızıyor. Beklediğiniz ama bulamadığınız o bir yudum saygıyı çirkin bakışlarınızla nasıl kendi kendinize erittiğinizi düşünmeye davet ediyorum sizleri. Saygı baskı kurularak elde edilmez. Bunu eğer o kocaman yaşlarınıza rağmen öğrenemediyseniz bu sizin ayıbınız. Ama artık “ yeni nesil şöyle, yeni nesil böyle” cümlelerinizi düşünerek kurun lütfen. Eğer siz o ayıpladığınız gençleri ufacık yanlışları oldu diye dışlamasaydınız onlar daha büyük yanlışlara yönelmezdi. Kim bilir belki saçlarını okşayıp konuşsaydınız daha az hata yaparlardı. Dışlanmışlığın getirdiği asilik ruhlarını ele geçirmezdi. Yasaklar koymasaydınız kızlarınız daha namuslu, erkekleriniz daha medeni olurdu. Şimdi hiç kimse bu ağır yükü yeni nesillerin omuzlarına böyle sorumsuzca bırakamaz. Yakıp, yıkıp mucizeler bekleyemez. Gördüklerinize şaşırmayın. Yaptıklarınıza şaşırıp, eleştiriyi kendinize yapın. Ve şunu unutmayın; belki şuan farkında değilsiniz ama bir zamanlar siz de gençtiniz.

OTOMATİK PİLOT

2009-05-19T00:47:00.002+14:00

Hayat.. Hani şu her sabah mırın kırın tadında haşır neşir olduğum... Yataktan çıkmayı 1 dk bile uzatsam keyiflenip gülümsediğim. Hayat diyorum ya, yoksa siz de benim gibi anlamını mı unuttunuz. İçim çürümüş benim bu yaşta. Çürümese ne olacak ki; insanların gözlerinde, her aktivite için, para logosu belirir oldu. Richi Rich çizgi filminden fırlamış gibiyiz toplum olarak. Hele dolmuş şoförleri, onlarda surat komlpe 2 TL gibi görünüyor artık. Bazılar da parasını veremeyen diye söyleniyor. Veremiyorum işte ne yapayım. Gitmiyor elim cebime. Aman Allahım üstüne bir de cimri olduk iyi mi? İyi iyi... Hiç değilse toplumda bir statümüz olur. Benim de son model bir arabam olsa, fena mı olurdu? Şimdi bunları okumazdınız. Size hava basardım ben de. Dün akşam felanca yerdeki fişman mekanı keşfettim. Araba altımda ya, cepte de para dolu maşallah. Şunu yedim, bunu içtim;ay tavsiye ederim. nameleri yazardım. Onu da kimse okumazdı. Bir Allah'ın kulu da mail yollamaz mı arkadaşım ya yazınızı okudum. Oldukça saçma buldum. Ne diyorsun kızım sen? Derdin ne? Razıyım. Aman yazmazsanız yazmayın. Sanki gazeteden para alıyorum beni okuyan var diye. Bunu da beleş yapıyoruz. Ama olsun. Belki ilerde Cumhuriyet'te yazarım. Ha o zaman da ergenekoncu olurdum değil mi, unutmuşum. Neyse... Fazla düşünmemek en iyisi. Şöyle bir otomatik pilotum olsa da onu devreye geçirsem. Takılsın kafasına göre. 07.30 kalkıp, 09.00'da ofiste olsun. İş varsa yapsın, yoksa sessizce otursun. 18.00'da çıksın. Otobüste itişip kakışanlarla didişmeden, sıkışsın bir köşeye. Yemek yapsın evinde ve yine sessizce uyusun. Aman ha! Sakın düşünmesin. Enternasyonel mevzulara basmasın kafası. Siyasete bulaşmasın. Hinduizm'deki Buda'yı bilmesin, sinirlenmesin. İlk nükleer denizaltının adını merak etmesin. İnsan psikolojisinden anlamasın. Yorulmasın...Yaşasın. Yaşasın!! Nasılsa otomatik pilottan çıkınca da hayat farklı değil. Hiç değilse düşünüpte arıza çıkarmasın...

idealist kuzu

2009-05-19T00:47:00.001+14:00

Sürüden Ayrılan İdealist Kuzu

Gülme krizlerim, elimde karakalem haftalık borç eskizlerim. Çöpün kenarından geçerken yolun ortasına tüküren özgür ruhlu amcalarım, abilerim. Pazar yerinde kabadayılaşıp omuz atan ablalarım. Duyguları hırçın isyanlarla yoğururken tökezleyen pankartlarım...

Gizli feodal ülkemin pesimist insancıkları. “Ne çok seviyorum sizleri” ironisiyle her gün biraz daha nefret ediyorum hepinizden. “az işçi çok iş” anlayışının geldiği romantik devşirmenin, ekonomik kriz özümsemesi. İntiharlara sığmaz ruhum, dar gelir bir yudum ölüm. Rapunzelin saçlarını yolup, şirinlere yedirdim. Liderlerimiz her gün biraz daha kronik, ağlamalarımız arabeske yakın lirik. Ete aç erkekler ve eti namuslu, ruhu yolcu kadınlar.

Dünya.. Herkes bir gün soğuyacak senden...

Ama hep yenileri gelecek. Yeni nesiller, yeni açlıklar ve yeni hayal kırıkları. Biliyor musun, ben her sabah yeni güne başlarken, bir bir yeniden asıyorum küskünlüklerimi. Hiçbirşey olmamış gibi kaldığım yerden devam ediyorum yaşamaya. Sevdiğim insana bakıp, onunla birlikte herşeye puslu bir pencereden yeniden bakıyorum. Haber bültenlerinden kaçıp, kendime bir yeni yalan daha uyduruyorum. Oysa hayata dair tüm yalanlar birbirine benziyor. Biliyorum, yine de inanıyorum. Çünkü, hayatın yarısı inanmak, umut etmek, çoğu zaman da boşvermek. Gün geçmez ki isyan bayrağı dalgalanmadan. O içindeki sesi dinleme. Sürüden ayrılan idealist kuzu olma. Paradokslar yaratıp kafaları karıştırma. Namussuz imanlıyı anlatma. Şarapçıya küfür eden dindarı gösterme. Hele altında son model arabası, üç kuruşa çalıştırdığı halde onu bile elemanına ödemeyen, adam gibi adamlardan hiç bahsetme. Sistemsiz eğitim düzeneğini, öss'ye giremediğinde hayatı kararan genç nesil gerçeğini, onların bunalımlarını görme, üzülme, hissettirme. Ruhunda kendi çığlıklarında boğulan benliğine izin verme. Bunları kendi kendine yaparken bile suçlusun çünkü. Korkuların düşüncelerini basmışken bile zanlısın öyle değil mi? Buruştur, at tüm hayallerini. Kolayı sevmeye devam et. Kolay seni sevdikçe...Gündüz uykuları epey tatlı olmalı ki pek çok insan hep uyuyor. Cindi güzelleştirdiğini duymuştum belki o sebeptendir... Ama liderlerimiz iş görmeye devam ediyor en azından bir bardak su içmeye kalksanız...

2009-03-03T05:32:00.001+14:00

Geçtiğimiz cuma doğum günümdü. 22 Oldum :) Büyümedim ama hızla ilerliyorum büyüme yolunda.Çok az bağlantım kaldı hayatla. Neredeyse hiçbir arkadasımla görüşmüyorum. Bir belki 2 tane, en fazla 3 :) Ve ailem. Yanıma kalan çok az şey var hayatta..

Kriz ve hipnoz biz..

2009-02-06T05:23:00.003+14:00

Tempo dergisinin 16 Aralık 2005 tarihinde yayınlanan sayısında Erkan Mumcu insanıyla yapılan yazılı röportaj geliyor aklıma bugüne baktığımda. Hipnozlu bu halk krize giriyorz diyordu.(Cümle tam olarak böyle olmayabilir ama aşağı yukarı böyleydi)ve işte dediği oldu.2008in ikinci yarısında başladı kriz sarsmaya ve 2009'un ilk aylarında başa gelen işsizlikler sonucu birileri avaz avaz carlamaya başladı.O kadar büyük olay atlattık tepemize düştüler dan dan diye ama biz alışverişlere çıkmaya devam ettik. Birilerine İsrail malları tüketmeyin, Amerikayı kişisel boykotla başlayalım protestoya dedik "banane bi benle mi olcak" dediler. Oldu işte! Bireysel başlatılamayan kımıldanmalar, kitlesel katliamlarla sonuçlandı. ve ülkesinde açlık sınırında milyonlarca insanı görmeyen ATV ve İbrahim Tatlıses beyfendiler yardım kampanyaları düzenlediler. Acıyorum halimize!! O kampanyayı elbette destekliyorum ancak düşüncesizce bir davranış olduğuda bir gerçek!! Ya bizim insanlarımız? Yüzüne tükürmek istediğim çok insan var umarım bir gün karşılaşmayız. Hoş..anlayan olmaz ama..

Sessiz Ol!

2009-02-03T02:33:00.002+14:00

Bir adam sado-mozaşist hastalarından söz eder.Psikologtur. Çocuklara tecavüz ederek ruhunu dinginliğe kavuşturan bir sapığı dinler. Ve kayıtsızlığı meslek etiğidir. Diğeri müşterisini kazıklar ticaret gereğidir. Ve ağlamaklıdır radyo spikeri iki ayaklıyı anlatırken.. Çırılçıplaktır aslıda hayat. Bu kadar sarıp sarmalamaya inat. Ve herkesin bildiği bir oyundur bu.Gizlice oynanır.Sessizce...Şşşşşşşş................

Öğrendi Çirkin Çocuk.

2009-01-30T05:26:00.002+14:00

Tarihin toz tutamadan kaybolan sayfalarında kurutmak için güllerim yoktu.Ben yeşil yaprakları koparırdım nar ağacından.Kurumadan düşerdi defterimin arasından. İçime sinmeyen titrek elleri vardı varoluş tohumumun. Bir kapı gıcırtısına hapsolurdu uykularım.Konuşmaya yoldaş olmazdı, olanlar yetmezdi halime. İnsan ne kadarını anlatabilir çürümüşlüklerinin..?! Ve başetmeyi öğrendi çirkin çocuk..Anladı istenen de buydu..

Pesimisisler..

2009-01-28T05:25:00.003+14:00

Farzet ki hep haklıyım.Kozlarım arkamda dilimde küfre sardı çocuk yanlarım.Kötü örnekler döktüm kumsallarıma, kaleler yaptınız.Düştü uçarken martılar.Kanatlarından tutup balçığa attınız. Siz seviyorum deyip ruhlarınızı şeytana sattınız.

Manzaralarımı beyazlara boyayın..

2009-01-08T01:23:00.002+14:00

Söz veriyorum yeni yılda daha çok saçmalıycam :)Daha çok depresyona girip daha çok şikayet edicem. İnsanları sevmiycem..Uğraşmıycam. Gulyabani moduna alıştırıcam gülümeseyen kısımlarımı :)Hakkını vericem yani huysuzluğun..Suratsızlığın.. Haketmedikleri kırık bi tebessümü çok görücem insanlara,cimrilik edicem..Ağlayıp zırlıycam! Tepinip yerlere atıcam kendimi..Oh bee zehir edicem hayatı.

"Halil" ime ithafen..

2009-01-02T22:54:00.000+14:00

İlk gördüğünde anlamazsın ne olduğunu. Sıradan değildir ama anlamını çözemezsin başlarda.Sonra ince ince sızar içine..Ilık ılık akar farkında olmazsın. Çözülse çözülmesin istersin, çözülmese kıvranır durur içinde sancılı sancılı..Bir bakarsın ağlıyorsun onun için.Bir bakarsın gülüyorsun manasızca.Saçını düzeltsen onun için eser rüzgar.Yüzüne baksan aynada, tebessümüne yerleşmiştir yüzündeki ifade. Bir nefret edersin bir deli divane eder seni.Farklı hallerde hayallerini kurarsın. Uykuların kaçar bazen düşünmelerinden,bazende rüyalarına sızar uyanmak istemezsin..
Böyledir aşk..Binlerce yüzlerce anlatmı vardır.Deliliktir çoğumuzun bildiği, azımızın yaşadığı gibi..Korkuların kabusun olur onsuz kalma düşünceleri.Kimseleri görmez gözlerin. Yüzüne bakmasa bir an,nefesin kesilir. Aranız bozulsa yemeden içmeden kesilir herkese düşman olursun. Dünyayı serseler ayaklarına görmezsin de bir gülüşü yeter herşeyden vazgeçmeye..

...

ÖZÜRDİLEMİYORUM !

2009-01-01T01:33:00.000+14:00

Biz özürdilesek mi dilemesek mi diye cebelleşip duralım tescilli provakasyonlar iliğimizi kurutup dursun önemi yok! Hatta bizim yerimize düşünsün, konuşsun, yesin, içsin, sevişsinler.. Hatta biz sıvazlamalarımızı okşama kıvamına getirelim..Sokak aralarında "aşk" adına sigrayı ciğerlerinde söndüren genç kardeşlerimiz olsun, liseli liseli gülüşsünler..Duvarlara yazdıkları grafitiden uzak arabeske çeyrek çevre kirliliklerinin üzerine köpekler işesin! Tüm bunlardan bi haber konuşsun devlet büyüklerimiz..Varsın olsun..Varsın olsun!!

Broken..

2008-12-31T05:10:00.001+14:00

Uzun zaman olmuştu “Broken” dinlemeyli.Seether..Ne hoş bi ses..Bi dönem o kadar çok dinlemiştim ki ruhumu başka hiç birşey doyurmaz olmuştu. Var böyle takılıp kaldığım birkaç sağlam parça..Şöyle bir baktım dün gece diplere bir yerlere .O kadar derine atmışım ki kendimi, avuçlarımı bulmakta zorlandım. Sonunda ulaştım:) Motivasyonum için gereken enerjiyi yükledim kendime. Hayatı tıka basa doldurdum ciğerlerime. Ne kadar sıkıcıymışım son birkaç aydır.:) Soğuk bile eğlenceli geldi sebepsiz.

Kirlenmeyin...

2008-12-29T21:49:00.000+14:00

Toplumsal olarak önceden üzerinde uzlaşma sağlanılmış ve kodlarla belirlenmiş bir dil kullanıyor.Bu dili yazıya döküyor, görsel işaretler, mimikler, vücut dili, müzik, mimari ve benzeri milyonlarca gösterge dizini ile yaşıyoruz.Bunca alternatife rağmen hala uzlaşma sağlayamamış olmak, içine düştüğümüz bu tıkanıklığın çamurundan çıkamamak bazen mutluluk verici.Çünkü "özgünlük" kavramını bu noktada kavramaya başlıyorum. Düşünen ve uzlaşılamayan insanlar. Belki de savaşılmalı yine yüzyıllarca diyorum ama içinde "düşünmek" olan beyinlerin savları için.Yanlış anlaşılmasın uzlaşması zor insanların zihinsel harikalığından söz etmiyorum tabiyki.Yobazlıktan, ulaşılamayan odun, cahil beyinlerden de söz etmiyorum.Yalnızca mantıklı fikirlerin, düşünebilen insanların olduğu bir dünyadan bahsediyorum.Aslında bu noktada bende kendimle çelişiyorum bazen çünkü zekanın yanında kirlenmiş bir kalpte yer alıyorsa o zaman ortaya kurnaz, menfaatçi, yapışyapış çekilmez bir yaratık çıkıyor.İşte tamda burada diyorum ki bunlardan çevremde ne çok var!Ve kötü yanı bunların biz yaşadıkça hep olacağı...Yazılarımı okuyan var mı bilmiyorum.Ama eğer varsa başınızı iki elinizin arasına alıp lütfen biraz düşünün.Ve kimsenin arkasından konuşmayın.Eğer bir sorununuz varsa karşınıza alıp birebir konuşun.Çözülmeyeceğini sanmıyorum.Kötülükler düşünmeyin.Kalplerinizi kirletmeyin..Ne kadar kirlenirseniz hayatta o kadar mutsuz olursunuz..

..

2008-11-12T05:30:00.000+14:00

:)
Ya siz hala bıkmadınız mı hiç kendinizden..

HAKKIMDA DAHA FAZLASI...

2008-11-04T04:14:00.004+14:00

Şu sıralar kafam çok bozuk. Karman çorman bir ruh halindeyim. Sabahtan akşama kadar penguen okuyup miskinlik edesim var...

Bir de şeftali yiyince kendimi mutlu hissediyorum. Alakasız olsa da mutlu oluyorum işte irdelemeye lüzum yok!

Hadi bakalım takip etmeye devam ;)

Memleket

2008-10-18T02:05:00.002+14:00

Yaşasın Memleketine İhanet Etmeyen Kesim!!!!

Olsa..

2008-10-17T23:03:00.001+14:00

Duvarlarına, masalara, peçetelere, menülere ve tuvaletlerine mümkün olan heryere yazılaar yazılıp çizimler yapabileceğim bir kahve evini işletmek isterim..Kahve sevmesem de..(Kokusuna bayılıyorum)

İNSAN HAKLARI

2008-10-17T22:56:00.001+14:00

www.60.org.tr
İNSAN HAKLARI EVRENSEL BEYANNAMESİ
Önsöz
İnsanlık ailesinin bütün üyelerinde bulunan haysiyetin ve bunların eşit ve devir kabul etmez haklarının tanınması hususunun, hürriyetin, adaletin ve dünya barışının temeli olmasına, İnsan haklarının tanınmaması ve hor görülmesinin insanlık vicdanını isyana sevkeden vahşiliklere sebep olmuş bulunmasına, dehşetten ve yoksulluktan kurtulmuş insanların, içinde söz ve inanma hürriyetlerine sahip olacakları bir dünyanın kurulması en yüksek amaçları oralak ilan edilmiş bulunmasına,
İnsanin zulüm ve baskıya karşı son çare olarak ayaklanmaya mecbur kalmaması için insan haklarının bir hukuk rejimi ile korunmasının esaslı bir zaruret olmasına,
Uluslararasında dostça ilişkiler geliştirilmesini teşvik etmenin esaslı bir zaruret olmasına,
Birleşmiş Milletler halklarının, Antlaşmada, insanın ana haklarına, insan şahsının haysiyet ve değerine, erkek ve kadınların eşitliğine olan imanlarını bir kere daha ilan etmiş olmalarına ve sosyal ilerlemeyi kolaylaştırmaya, daha geniş bir hürriyet içerisinde daha iyi hayat şartları kurmaya karar verdiklerini beyan etmiş bulunmalarına, Üye devletlerin, Birleşmiş Milletler Teşkilatı ile işbirliği ederek insan haklarına ve ana hürriyetlerine bütün dünyada gerçekten saygı gösterilmesinin teminini taahhüt etmiş olmalarına, Bu haklar ve hürriyetlerin herkesçe aynı şekilde anlaşılmasının yukarıdaki taahhüdün yerine getirilmesi için son derece önemli bulunmasına göre, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, İnsanlık topluluğunun bütün fertleriyle uzuvlarının bu beyannameyi daima gözönünde tutarak öğretim ve eğitim yoluyla bu haklar ve hürriyetlere saygıyı geliştirmeye, gittikçe artan milli ve milletlerarası tedbirlerle gerek bizzat üye devletler ahalisi gerekse bu devletlerin idaresi altındaki ülkeler ahalisi arasında bu hakların dünyaca fiilen tanınmasını ve tatbik edilmesini sağlamaya gayret etmeleri amacıyla bütün halklar ve milletler için ulaşılacak ortak ideal olarak işbu İnsan Hakları Evrensel Beyannamesini ilan eder.
Madde 1
Bütün insanlar hür, haysiyet ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler ve birbirlerine karşı kardeşlik zihniyeti ile hareket etmelidirler.
Madde 2
Herkes, ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasi veya diğer herhangi bir akide, milli veya içtimai menşe, servet, doğuş veya herhangi diğer bir fark gözetilmeksizin işbu Beyannamede ilan olunan tekmil haklardan ve bütün hürriyetlerden istifade edebilir.
Bundan başka, bağımsız memleket uyruğu olsun, vesayet altında bulunan, gayri muhtar veya sair bir egemenlik kayıtlamasına tabi ülke uyruğu olsun, bir şahıs hakkında, uyruğu
bulunduğu memleket veya ülkenin siyasi, hukuki veya milletlerarası statüsü bakımından hiçbir ayrılık gözetilmeyecektir.
Madde 3
Yaşamak, hürriyet ve kişi emniyeti her ferdin hakkıdır.
Madde 4
Hiç kimse kölelik veya kulluk altında bulundurulamaz; kölelik ve köle ticareti her türlü şekliyle yasaktır.
Madde 5
Hiç kimse işkenceye, zalimane, gayriinsani, haysiyet kırıcı cezalara veya muamelelere tabi tutulamaz.
Madde 6
Herkes her nerede olursa olsun hukuk kişiliğinin tanınması hakkını haizdir.
Madde 7
Kanun önünde herkes eşittir ve farksız olarak kanunun eşit korumasından istifade hakkını haizdir. Herkesin işbu Beyannameye aykırı her türlü ayırdedici mualeleye karşı ve böyle bir ayırdedici muamele için yapılacak her türlü kışkırtmaya karşı eşit korunma hakkı vardır.
Madde 8
Her şahsın kendine anayasa veya kanun ile tanınan ana haklara aykırı muamelelere karşı fiilli netice verecek şekilde milli mahkemelere müracaat hakkı vardır.
Madde 9
Hiç kimse keyfi olarak tutuklanamaz, alıkonulanamaz veya sürülemez.
Madde 10
Herkes, haklarının, vecibelerinin veya kendisine karşı cezai mahiyette herhangi bir isnadın tespitinde, tam bir eşitlikle, davasının bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından adil bir şekilde ve açık olarak görülmesi hakkına sahiptir.
Madde 11
1. Bir suç işlemekten sanık herkes, savunması için kendisine gerekli bütün tertibatın sağlanmış bulunduğu açık bir yargılama ile kanunen suçlu olduğu tespit edilmedikçe masum sayılır.
2. Hiç kimse işlendikleri sırada milli veya milletlerarası hukuka göre suç teşkil etmeyen fiillerden veya ihmallerden ötürü mahkum edilemez. Bunun gibi, suçun işlendiği sırada uygulanabilecek olan cezadan daha şiddetli bir ceza verilemez.
Madde 12
Hiç kimse özel hayatı, ailesi, meskeni veya yazışması hususlarında keyfi karışmalara, şeref ve şöhretine karşı tecavüzlere maruz bırakılamaz. Herkesin bu karışma ve tecavüzlere karşı kanun ile korunmaya hakkı vardır.
Madde 13
1. Herkes herhangi bir devletin sınırları dahilinde serbestçe dolaşma ve yerleşme hakkına haizdir.
2. Herkes, kendi memleketi de dahil, herhangi bir memleketi terketmek ve memleketine dönmek hakkına haizdir.
Madde 14
1. Herkes zulüm karşısında başka memleketlerden mülteci olarak kabulü talep etmek ve memleketler tarafından mülteci muamelesi görmek hakkını haizdir.
2. Bu hak, gerçekten adi bir cürüme veya Birleşmiş Milletler prensip ve amaçlarına aykırı faaliyetlere müstenit kovuşturmalar halinde ileri sürülemez.
Madde 15
1. Her ferdin bir uyrukluk hakkı vardır.
2. Hiç kimse keyfi olarak uyrukluğundan ve uyrukluğunu değiştirmek hakkından mahrum edilemez.
Madde 16
1. Evlilik çağına varan her erkek ve kadın, ırk, uyrukluk veya din bakımından hiçbir kısıtlamaya tabi olmaksızın evlenmek ve aile kurmak hakkına haizdir. Her erkek ve kadın evlenme konusunda, evlilik süresince ve evliliğin sona ermesinde eşit hakları haizdir.
2. Evlenme akdi ancak müstakbel eşlerin serbest ve tam rızasıyla yapılır.
3. Aile, cemiyetin tabii ve temel unsurudur, cemiyet ve devlet tarafından korunmak hakkını haizdir.
Madde 17
1. Her şahıs tek başına veya başkalarıyla birlikte mal ve mülk sahibi olmak hakkını haizdir.
2. Hiç kimse keyfi olarak mal ve mülkünden mahrum edilemez.
Madde 18
Her şahsın, fikir, vicdan ve din hürriyetine hakkı vardır; bu hak, din veya kanaat değiştirmek hürriyeti, dinini veya kanaatini tek başına veya topluca, açık olarak veya özel surette, öğretim, tatbikat, ibadet ve ayinlerle izhar etmek hürriyetini içerir.
Madde 19
Her ferdin fikir ve fikirlerini açıklamak hürriyetine hakkı vardır. Bu hak fikirlerinden ötürü rahatsız edilmemek, memleket sınırları mevzubahis olmaksızın malümat ve fikirleri her vasıta ile aramak, elde etmek veya yaymak hakkını içerir.
Madde 20
1. Her şahıs saldırısız toplanma ve dernek kurma ve derneğe katılma serbestisine maliktir.
2. Hiç kimse bir derneğe mensup olmaya zorlanamaz.
Madde 21
1. Her şahıs, doğrudan doğruya veya serbestçe seçilmiş temsilciler vasıtasıyla, memleketin kamu işleri yönetimine katılmak hakkını haizdir.
2. Her şahıs memleketin kamu hizmetlerine eşitlikle girme hakkını haizdir.
3. Halkın iradesi kamu otoritesinin esasıdır; bu irade, gizli şekilde veya serbestliği sağlayacak muadil bir usul ile cereyan edecek, genel ve eşit oy verme yoluyla yapılacak olan devri ve dürüst seçimlerle ifade edilir.
Madde 22
Her şahsın, cemiyetin bir üyesi olmak itibariyle, sosyal güvenliğe hakkı vardır; haysiyeti için ve şahsiyetinin serbestçe gelişmesi için zaruri olan ekonomik, sosyal ve kültürel hakların milli gayret ve milletlerarası işbirliği yoluyla ve her devletin teşkilatı ve kaynaklarıyla mütenasip olarak gerçekleştirilmesine hakkı vardır.
Madde 23
1. Her şahsın çalışmaya, işini serbestçe seçmeye, adil ve elverişli çalışma şartlarına ve işsizlikten korunmaya hakkı vardır.
2. Herkesin, hiçbir fark gözetilmeksizin, eşit iş karşılığında eşit ücrete hakkı vardır.
3. çalışan her kimsenin kendisine ve ailesine insanlık haysiyetine uygun bir yaşayış sağlayan ve gerekirse her türlü sosyal koruma vasıtalarıyla da tamamlanan adil ve elverişli bir ücrete hakkı vardır.
4. Herkesin menfaatlerinin korunmasi için sendikalar kurmaya ve bunlara katılmaya hakkı vardır.
Madde 24
Her şahsın dinlenmeye, eğlenmeye, bilhassa çalışma müddetinin makul surette sınırlandırılmasına ve muayyen devrelerde ücretli tatillere hakkı vardır.
Madde 25
1. Her şahsın, gerek kendisi gerekse ailesi için, yiyecek, giyim, mesken, tıbbi bakım, gerekli sosyal hizmetler dahil olmak üzere sağlığı ve refahını temin edecek uygun bir hayat seviyesine ve işsizlik, hastalık, sakatlık, dulluk, ihtiyarlık veya geçim
imkânlarından iradesi dışında mahrum bırakacak diğer hallerde güvenliğe hakkı vardır.
2. Ana ve çocuk özel ihtimam ve yardım görmek hakkını haizdir. Bütün çocuklar, evlilik içinde veya dışında doğsunlar, aynı sosyal korunmadan faydalanırlar.
Madde 26
1. Her şahsın öğrenim hakkı vardır. Öğrenim hiç olmazsa ilk ve temel safhalarında parasızdır. İlk öğretim mecburidir. Teknik ve mesleki öğretimden herkes istifade edebilmelidir. Yüksek öğretim, liyakatlerine göre herkese tam eşitlikle açık olmalıdır.
2. Öğretim insan şahsiyetinin tam gelişmesini ve insan haklarıyla ana hürriyetlerine saygının kuvvetlenmesini hedef almalıdır. Öğretim bütün milletler, ırk ve din grupları arasında anlayış, hoşgörü ve dostluğu teşvik etmeli ve Birleşmiş Milletlerin barışın idamesi yolundaki çalışmalarını geliştirmelidir.
3. Ana baba, çocuklarına verilecek eğitim türünü seçmek hakkını öncelikle haizdirler.
Madde 27
1. Herkes, topluluğun kültürel faaliyetine serbestçe katılmak, güzel sanatları tatmak, ilim sahasındaki ilerleyişe iştirak etmek ve bundan faydalanmak hakkını haizdir.
2. Herkesin yarattığı, her türlü bilim, edebiyat veya sanat eserlerinden mütevellit manevi ve maddi menfaatlerin korunmasına hakkı vardır.
Madde 28
Herkesin, işbu Beyannamede derpiş edilen hak ve hürriyetlerin tam tatbikini sağlayacak bir sosyal ve milletlerarası nizama hakkı vardır.
Madde 29
1. Her şahsın, şahsiyetinin serbest ve tam gelişmesi ancak bir topluluk içinde mümkündür ve şahsın bu topluluğa karşı görevleri vardır.
2. Herkes, haklarının ve hürriyetlerinin kullanılmasında, sadece, başkalarının haklarının ve hürriyetlerinin gereğince tanınması ve bunlara saygı gösterilmesi amacıyla ve ancak demokratik bir cemiyette ahlâkın, kamu düzeninin ve genel refahın haklı
icaplarını yerine getirmek maksadıyla kanunla belirlenmiş sınırlamalara tabi tutulabilir.
3. Bu hak ve hürriyetler hiçbir veçhile Birleşmiş Milletlerin amaç ve prensiplerine aykırı olarak kullanılamaz.
Madde 30
İşbu Beyannamenin hiçbir hükmü, herhangi bir devlete, zümreye ya da ferde, bu Beyannamede ilan olunan hak ve hürriyetleri yoketmeye yönelik bir faaliyete girişme ya da eylemde bulunma hakkını verir şekilde yorumlanamaz.

Bu ne ya konusuz!

2008-10-17T03:56:00.000+14:00

Bir yerlerinden tutunmaya çalışıyorsunuz biliyorum,çoğunuz tutundunuz onuda biliyorum.Onların yanında olmayı tercih ederdim siz de bunu bilin..:) Ama ne mümkün ifade özgürlüğünün sıfırda sıfır olduğu hatta böyle bir özgürlükten söz etmek için hitabet bulmanın imkansızında sınırlarını çoktan aşıp gittiğini düşünürsem 21 yaşıma kadar ki asiliğin durağanlığını bacağımı kırıp oturma moduna taşıdığımı itiraf etmeliyim.Hazır yeni evlenmişken nede yakıştı bu model bana.Kafamı ne yöne çevirsem onlardan biriyle karşılaşıyorum.Yollarda, panolarda, arabalarda,evde, çekmecede, dolapta..İnsanlar biçimlendiriyor.Üretiyor.Düşünüyor!Durmadan işliyor bir konu var genişliyor.Genişliyor..

2008-10-15T00:00:00.000+14:00

Cümleler kurup durdum.O deftere..Bu deftere..Kimi zaman klavyeden sanal belleğe döktüm..Artık rastgelipte bloğuma yanaşanlarla paylaşmaya karar verdim..Zaman zaman saçmalıycam haberiniz olsun!